خرید و فروش ارزهای دیجیتال

پی 98 مکانیزه ترین ارائه دهنده خدمات پرداخت آنلاین، ویژه دانشجویان ، برنامه نویسان و سایر کاربران ایرانی که شامل :

خرید از فروشگاه های خارجی ، افتتاح حساب های بین المللی ، ارائه درگاه های خارجی ، صدور و شارژ کارت های اعتباری ویزا و مستر ، تعیین وقت سفارت ،

ثبت نام آزمون های دانشجویی ، فعالسازی حساب های کاربری ویژه برنامه نویسان و نقد کردن درآمد های ارزی آنها می شود.

این مجموعه نظر به استقبال کاربران ایرانی برای خرید و سرمایه گذاری در حوزه ارزهای دیجیتال هم چون بیت کوین ، اتریوم ، ریپل و .. و عدم دسترسی آنها به اکسچنجر های بین المللی امکان خرید و فروش این دسته از محصولات را نیر برای کاربران ایرانی فراهم نموده است

بایت کوین چیست؟

بایت کوین (Bytecoin) چیست و چه تفاوت هایی با بیت کوین دارد؟

بایت کوین (Bytecoin) چیست و چه تفاوت هایی با بیت کوین دارد؟
5 (100%) 1 vote

بایت کوین (Bytecoin) یک ارز رمزپایه نامتمرکز و خصوصی است که با توجه به متن باز بودن آن، توسعه دهندگان نرم افزاری نیز امکان همکاری در توسعه دادن شبکه را دارند. بزرگترین مزیت استفاده از شبکه بایت کوین برای انجام تراکنش ها ناشناس، غیرقابل ردیابی و بدون کارمزد بودن است. از طرفی از طریق این شبکه در سطح اینترنت می توانید به هر کجا انتقالات مالی داشته باشید. در ادامه به معرفی کامل تر بایت کوین و روش کار آن و همچنین تفاوت هایی که این ارز رمزپایه با ارز بیت کوین دارد می پردازیم.

ارجاع سریع :

مقدمه ای بر ارز رمزپایه بایت کوین (Bytecoin)

بایت کوین ارزی غیر قابل ردگیری است که از امضای حلقه ای CryptoNote برای ناشناس نمودن تراکنش ها استفاده می کند. از نظر کاربرد هایی که بایت کوین به عنوان یک سیستم پرداخت نقطه به نقطه دارد، بسیار شبیه به بیت کوین است.

بایت کوین از سال 2012 به عنوان یکی از اولین ارز های رمزپایه در حال توسعه است و تا همین چند وقت پیش هم، تیم پشت این سکه به صورت ناشناس فعالیت داشتند. حالا اما آن ها چند کانال ارتباطی ساخته اند و کمی از ناشناس ماندن خود کاسته اند و حتی تعداد جوامع محلی برای فعالیت ایجاد کرده اند.

زمان به سرعت می گذرد و نیاز به حریم خصوصی آنلاین و ناشناس ماندن در فضای مجازی از اهمیت بیشتری برخودار می شود. بایت کوین نیز همان طور که در ابتدا هم به آن اشاره کردیم، یک ارز رمزپایه نامتمرکز است که به شدت روی امنیت و حریم خصوصی تمرکز دارد و می توانید از آن برای دریافت و انتقال ارزش پولی با اطمینان از این که این تراکنش ها توسط شخص سومی ردگیری نمی شود، استفاده کنید.

در واقع به طور واضح تر سکه بایت کوین (BCN) ارز رمزپایه شبکه بایت کوین است. در زمان نوشتن این مقاله، سهم بازار این سکه 572 و حجم معامله روزانه 3 میلیون دلار آمریکا است. هدف شبکه بایت کوین، کار با ارز رمزپایه آن به طور موثر با هزینه کم است.

مشخصات بایت کوین (Bytecoin) از جنبه های مختلف

با داشتن یک سیستم محاسباتی (مانند کامپیوتر) می توانید در عملیاتی که در این شبکه صورت می گیرد، شرکت داشته باشید. به همین منظور، پردازش تراکنش ها در این شبکه نامتمرکز است که به یک شخص این امکان را می دهد که نه تنها فقط یک کاربر بلکه یک شریک در این شبکه باشد.

این که فقط می خواهید به طور مستقیم وارد معامله و خرید بایت کوین (BCN) یا در شبکه مشارکت داشته باشید و در ازای آن پاداش دریافت کنید، کاملا دست خودتان است.

تراکنش ها

برخلاف تراکنشی که توسط پول نقد صورت می گیرد که در آن پول شما توسط یک شخص واسطه، بانک با موسسه مالی مورد پردازش قرار می گیرد، تراکنش بین کاربران بایت کوین در سطح اینترنت انجام می گیرد و تراکنش ها را مطمئن تر می سازد. حریم خصوصی تراکنش با الگوریتم های رمزنگاری شده ایمن تامین می شود که هیچ کس در این شبکه نمی تواند تشخیص دهد که چه کسی پول فرستاده، چه کسی دریافت کرده و مقدار آن چقدر بوده است.

ایمنی و اطمینان

اطمینان پذیر بودن بایت کوین با کل قدرت محاسبانی کامپیوتر هایی که در پردازش تراکنش های شبکه مشارکت می کنند، تعیین می شود. هر چه این قدرت پردازشی بیشتر باشد، شبکه قابل اعتماد تر است.

به این ترتیب همه پولی که در کیف پول شما وجود دارد، همیشه در حین پردازش تراکنش محافظت شده است و امنیت آن ارتباطی با اعتماد پذیر بودن شبکه ندارد.

کاهش قیمت

سکه های بایت کوین به تدریج گران تر می شوند چرا که در این شبکه محدودیت 184.47 میلیارد بایت کوین وجود دارد. به این معنا که میزان سکه موجود در چرخه هیچ گاه از این مقدار بیشتر نمی شود. از طرفی مقدار بایت کوینی که در هر 120 ثانیه (دو دقیقه) به وجود می آید، در حال افزایش است. در نتیجه BCN ارزش بیشتری و نرخ تبدیل آن هم افزایش می یابد.

در حالی که در ارز های دیگر با کاهش شدید پاداش به ازای انتشار هر بلاک، قدرت شبکه به شدت رو به کاهش است، انتشار بایت کوین به سرعت کمی کاهش می یابد که این کار باعث محافظت از این ارز در برابر شوک های اقتصادی می شود.

انتشار

فرآیند انتشار ارز های پول نقد، مانند تومان، یک فرآیند بسته و متفاوت است که چاپ کننده پول نسبت به ظرفیت های خود اقدام می کند و اشخاص دیگری نمی توانند در چاپ آن نقش داشته باشند.

اما انتشار بایت کوین یک فرآیند باز است که وابسته به قدرت محاسبانی کاربران داخل شبکه است. هر کاربری می تواند به شبکه بایت بپیوندد و در فرآیند انتشار سکه جدید شرکت داشته باشد که به این فرد ماینر یا استخراج کننده نیز می گویند.

در واقع استخراج کردن در شبکه، ساخت پول بیشتر را نتیجه می دهد که به عنوان پاداش به کاربرانی که قدرت کامپیوتری خود را در این کار و برای پردازش تراکنش ها صرف کرده اند، بایت کوین داده می شود.

همه تراکنش ها ها در 120 ثانیه انجام می شود. ماینر ها مطمئن می شوند که تراکنش ها درست انجام شده و داده های شخصی و محافظت رمزنگاری شده تراکنش ها را ارائه می کنند. در هر صورت، از آن جایی که شبکه بایت کوین از هویت ارسال کننده و دریافت کننده و مقدار منتقل شده محافظت می کند، ماینر ها نمی توانند به اطلاعات مالی دسترسی داشته باشند.

امضا های حلقه ای غیر قابل ردگیری

CryptoNote یک پروتکل لایه برنامه کاربردی است. این پروتکل قدرت دهنده ارز های دیجیتال است که به منظور ناشناس، نامتمرکز، ساده و جهانی ساختن این ارز ها به کار می رود. برخی تفاوت ها بین پروتکل CryptoNight و پروتکل بیت کوین وجود دارد. در مقایسه با بیت کوین، پروتکل CryptoNight نفوذپذیری کمتری دارد. در درجه نخست، نمی توان تراکنش ها در زنجیره بلاک بایت کوین را ردگیری کرد. اطلاعاتی از جمله گیرنده، فرستنده و مقدار منتقل شده را نمی توان ثبت کرد. تنها اطلاعاتی که ارائه می شود این است که آیا تراکنش کمتر یا بیشتر از مقدار نمایش داده شده است، یا خیر. هر دو سمت فرستنده و گیرنده مبلغ به این اطلاعات دسترسی دارند. در زنجیره بلاک عمومی بیت کوین، هر کسی می تواند اطلاعات گفته شده را ببیند.

بایت کوین از طریق استفاده از پروتکل خودش و همچنین امضا های حلقه ای می تواند به این قابلیت دست یابد.

امضا های حلقه ای به تراکنش ها این قابلیت را می دهد که ترکیب و غیر قابل ردگیری شوند. فرآیند ترکیب تراکنش اول از هر چیز به فرستنده این امکان را می دهد تا امضا های احتمالی را در یک استخر انتخاب کند تا تمامیت تراکنش ایجاد شود و این اطمینان حاصل شود که هر امضا کننده احتمالی وزن برابری دارد که این به این معناست که یک موجودیت نمی تواند کشف کند که این مبلغ از کجا آمده است.

با استفاده از امضا های حلقه ای، محرمانه و صادق بودن تراکنش ها حفظ شده و در نتیجه به هر دو طرف فرستنده و دریافت کننده حریم خصوصی داده می شود.

تاریخچه پروژه بایت کوین (Bytecoin)

بایت کوین اولین سکه ای بود که از پروتکل CryptoNight برای ارائه مزیت حریم خصوصی به کاربران استفاده کرد. همین موضوع باعث شد تا این ارز دیجیتال و رمزپایه حضور گسترده ای در دارک وب داشته باشد چرا که کاربران در این شبکه امکان انتقال اعتبار در کمال ناشناس ماندن را داشتند.

جالب است بدانید ارز دیجیتال مونرو زیرشاخه (فورک) بایت کوین است و دقیقا همان پروتکل CryptoNight را مورد استفاده قرار می دهد.

کیف پول بایت کوین (Bytecoin)

در حال حاضر بایت کوین فقط در چند صرافی قابل معامله است و البته ظاهرا تیم پشت این ارز دیجیتال سعی دارد تا نیمه سوم سال 2018 امکان معامله آن در چند صرافی جدید را فراهم کند. در حال حاضر می توانید از طریق وبسایت Pay98 به طور مستقیم با کارت های عضو شتاب و از وبسایت های HitBTC و Poloniex با بیت کوین اقدام به خرید بایت کوین کنید.

خوشبختانه برای نگهداری از سکه های بایت کوین هر سه گزینه کیف پول دسکتاپ (ویندوز، لینوکس، مک)، تحت وب و موبایل (اندروید، آی او اس) وجود دارد.

تفاوت بایت کوین با بیت کوین

بزرگترین فایده بایت کوین که آن را از بیت کوین متمایز می سازد از این مسئله به میان می آید که شبکه بیت کوین در زنجیره بلاک تراکنش ها را به همراه آدرس عمومی شخص فرستنده و گیرنده نگهداری می کند. اما روشی که شبکه بایت کوین برای حل این مشکل دارد به شرح زیر است.

مشکل

بسیاری از کاربران می خواهند که در برابر مورد بررسی قرار گرفتن زنجیره بلاک مصون بمانند. زمانی که یک کاربر سکه رمزپایه ای را به کاربر دیگر می فرستد، آدرس هر دو طرف و مقدار تراکنش در زنجیره بلاک به عنوان بخشی از تراکنش نگهداری می شود. فلسفه شفاف بودن زنجیره بلاک به این ترتیب مشکلی را به وجود می آورد : اگر شما آدرس عمومی دیگران را بدانید، می توانید بررسی کنید که آن ها چه تعداد تراکنش دریافت کرده اند و حالا چقدر موجودی دارند.

راهکار

بایت کوین راه حلی برای شفاف بودن تراکنش هاست. با مخفی کردن آدرس عمومی با استفاده از الگوریتم امضای حلقه ای که به آن CryptoNight می گویند، کسی که زنجیره بلاک را مورد بررسی قرار می دهد نمی تواند افراد درگیر در یک تراکنش را تشخیص دهد. چون امضا های حلقه ای بیت چندین کاربر به اشتراک گذاشته می شود؛ شخصی می تواند تشخیص دهد که گروهی از کاربران تراکنشی را انجام داده اند ولی نمی تواند بداند که دقیقا کدام کاربر از این گروه بوده است!

نظر شما

avatar